طغيان آنها مى‌گفت، آيات مورد بحث روى سخن را به مشركان، كفار و منكران دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، مى‌گويد: «اين پيامبر (يا اين قرآن) انذار كننده‌اى همچون انذار كنندگان پيشين است» «هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى‌».
اين كه مى‌گويد: پيامبر (يا قرآن) از نوع انذار كنندگان نخستين است، مفهومش اين است كه رسالت محمّد صلى الله عليه و آله و كتاب آسمانيش قرآن، موضوع بى‌سابقه‌اى نيست، شبيه آن در گذشته بسيار بوده است، چرا مايه تعجب شماست؟!
بعضى از مفسران نيز احتمال داده‌اند كه «هذا» اشاره به اخبارى است كه در آيات قبل، از سرگذشت اقوام پيشين ذكر شد، زيرا اينها نيز به نوبه خود بيم‌دهنده است، ولى دو تفسير سابق مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
***
آن گاه براى اين كه مشركان و كافران به خطرى كه در پيش دارند توجه بيشتر كنند، مى‌افزايد: «آنچه بايد نزديك شود نزديك شده است» «أَزِفَتِ الْآزِفَةُ».
آرى، قيامت نزديك است، خود را براى سؤال و حساب و جزاء آماده كنيد.
تعبير به «آزِفَة» از قيامت، به خاطر نزديكى آن و تنگى وقت است؛ زيرا اين واژه از كلمه «ازف» (بر وزن نجف)، به معنى «تنگى وقت» گرفته شده، و طبعاً مفهوم نزديك شدن را نيز در بر دارد.
نامگذارى قيامت به اين نام، علاوه بر آيه مورد بحث، در آيه ١٨ «غافر» نيز آمده است، و تعبيرى است گويا و بيدار كننده، همين مفهوم را به صورت ديگرى در آيه ١ سوره «قمر» مى‌خوانيم: اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ: «قيامت نزديك شده است»، و به هر حال، نزديكى قيامت با توجه به كوتاهى عمر دنيا قابل درك است، به خصوص اين كه هر كس مى‌ميرد، قيامت صغرايش بر پا مى‌شود.