نكته‌ها:
١- بت‌هاى سه‌گانه معروف عرب
مشركان عرب، بت‌هاى زيادى داشتند، ولى از ميان آنها سه بت «لات»، «عزى‌» و «منات» بدون شك از اهميت و شهرت خاصى برخوردار بودند.
درباره اسم‌گذارى اين بت‌هاى سه گانه به اين نام‌ها، و همچنين سازنده نخستين اين بت‌ها، و محل و طايفه‌اى كه آنها را مى‌پرستيدند، گفتگو و اختلاف است، و ما تنها به آنچه در كتاب «بلوغ الارب فى معرفة احوال العرب» آمده است، در اينجا اكتفاء مى‌كنيم:
«نخستين بت معروفى را كه عرب انتخاب كرد، بت «منات» بود، كه بعد از آن كه «عمرو بن لحى» بت‌پرستى را از «شام» به «حجاز» منتقل كرد، ساخته شد، اين بت در منطقه‌اى در كنار «درياى احمر»، در ميان «مدينه» و «مكّه»، قرار داشت، و همه اعراب براى آن احترام قائل بودند، و نزد آن قربانى مى‌كردند، ولى بيش از همه دو قبيله «اوس» و «خزرج» به آن اهميت مى‌دادند، تا اين كه در سال هشتم هجرت كه سال «فتح مكّه» بود، به هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از «مدينه» به سوى «مكّه» مى‌رفت، اميرمؤمنان على عليه السلام را فرستاد و آن را در هم شكست.
عرب جاهلى، مدتى بعد از ساختن بت «منات»، به سراغ «لات» رفت كه به صورت سنگى چهار گوشه بود، و در سرزمين «طائف» قرار داشت، همانجا كه امروز مناره طرف چپ مسجد «طائف» قرار دارد، خدمه اين بت بيشتر طايفه «ثقيف» بودند، هنگامى كه آنها مسلمان شدند، پيامبر صلى الله عليه و آله «مغيره» را فرستاد و آن را در هم شكست و در آتش سوزاند.
سومين بتى را كه عرب جاهلى انتخاب كرده بود، «عزى‌» و در محلى در مسير «مكّه» به سوى «عراق» نزديك «ذات عرق» قرار داشت، و «قريش» براى