***
پس از آن مى‌افزايد: مهم اين است كه «هيچ كس جز خدا نمى‌تواند در آن روز به داد مردم برسد، و شدائد آن را برطرف سازد» «لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ». «١»

«كاشِفَة» در اينجا به معنى برطرف كننده شدائد است.
بعضى از مفسران «كاشِفَة» را به معنى عاملى براى تأخير قيامت تفسير كرده‌اند، و بعضى به معنى «كشف كننده تاريخ وقوع قيامت» گرفته‌اند، ولى، معنى اول از همه مناسب‌تر است.
به هر حال، حاكم و مالك و صاحب قدرت در آن روز (و هميشه) خدا است، اگر نجات مى‌خواهيد، دست به دامن لطف او زنيد، و اگر آرامش مى‌طلبيد، در سايه ايمان به او قرار گيريد.
***
در آيه بعد مى‌افزايد: «آيا از اين سخن تعجب مى‌كنيد» «أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ».
اين جمله، ممكن است اشاره به مسأله رستاخيز باشد كه در آيات قبل آمده، يا اشاره به قرآن، (چرا كه در آيات ديگر از آن تعبير به «حديث» شده) «٢» و يا سخنانى كه درباره هلاك اقوام پيشين گفته شد و يا همه اينها.
***
سپس مى‌گويد: «و مى‌خنديد و گريه نمى‌كنيد»؟ «وَ تَضْحَكُونَ وَ لاتَبْكُونَ».
***