تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٧
زرد و زرق و برق را دوست دارند، و هنگامى كه غذاى شيرين و دلپذيرى به آنها مىدهند، مغرور مىشوند، و همه چيز را به دست فراموشى مىسپارند».
پيامبر صلى الله عليه و آله در اينجا عرضه داشت: «پروردگارا! مرا به عملى هدايت كن كه موجب قرب به درگاه تو است».
فرمود: «شب را روز، و روز را شب قرار ده»!
عرض كرد: چگونه؟!
فرمود: «چنان كن كه خواب تو نماز باشد، و هرگز شكم خود را كاملًا سير مكن»!
در فراز ديگرى آمده است: «اى احمد! محبت من، محبت فقيران و محرومان است، به آنها نزديك شو، و در كنار مجلس آنها قرار گير، تا من به تو نزديك شوم، و ثروتمندان دنياپرست را از خود دور ساز، و از مجالس آنها بر حذر باش»!
در فراز ديگر مىفرمايد: «اى احمد! زرق و برق دنيا و دنياپرستان را مبغوض بشمر، و آخرت و اهل آخرت را محبوب دار».
عرض مىكند: «پروردگارا! اهل دنيا و آخرت كيانند»؟
فرمود: «اهل دنيا كسانى هستند كه زياد مىخورند، و زياد مىخندند و مىخوابند، خشم مىگيرند، و كمتر خشنود مىشوند، نه در برابر بدىها از كسى عذر مىخواهند، و نه اگر كسى از آنها عذر طلبد مىپذيرند، در اطاعت خدا تنبل، و در معاصى شجاعند، آرزوهاى دور و دراز دارند، و در حالى كه اجلشان نزديك شده، هرگز به حساب اعمال خود نمىرسند، و نفعشان براى مردم كم