تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤
آسمان را با قدرت بنا كرديم، و پيوسته آن را وسعت مىبخشيم» «وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ».
***
«و زمين را گسترديم و چه خوب گسترانندهايم»! «وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ».
«ايْد» (بر وزن صيد)، به معنى قدرت و قوت است، و در بعضى آيات قرآن مجيد به اين معنى آمده است، و در اينجا اشاره به قدرت كامله خداوند بزرگ در آفرينش آسمانها دارد.
نشانههاى اين قدرت عظيم، هم در عظمت آسمانها، و هم در نظام خاصى كه بر آنها حاكم است به خوبى آشكار مىباشد. «١»
در اين كه منظور از «إِنَّا لَمُوسِعُونَ» (ما پيوسته وسعت مىبخشيم)، در اينجا چيست؟ در ميان مفسران گفتگو است: بعضى، آن را به معنى توسعه رزق از سوى خدا بر بندگان از طريق نزول باران دانستهاند، بعضى، آن را به معنى گسترش رزق از هر نظر مىدانند، و بعضى، نيز آن را به معنى غنى و بىنيازى خداوند تفسير كردهاند؛ چرا كه خزائن او آن قدر گسترده است كه با اعطاء رزق به خلايق، هرگز پايان نمىپذيرد و كم نمىشود.