٦- سرانجام در آخرين بخش سوره كه دو آيه بيشتر نيست، با دستوراتى به پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در زمينه صبر و استقامت و تسبيح و حمد پروردگار، و وعده حمايت او از سوى خداوند، بحث‌هاى گذشته را پايان مى‌بخشد، و به اين ترتيب، يك مجموعه منسجم گيراى منطقى و عاطفى را تشكيل مى‌دهد، كه قلوب شنوندگان را مسخر خود مى‌سازد.
ضمناً نامگذارى اين سوره به «طور» به تناسب نخستين آيه آن است.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى آمده كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ وَ الطُّورِ كانَ حَقّاً عَلَى اللَّهِ أَنْ يُؤْمِنَهُ مِنْ عَذابِه وَ أَنْ يُنْعِمَهُ فِي جَنَّتِهِ: «هر كس سوره «طور» را بخواند، بر خدا است كه او را از عذابش ايمن سازد، و او را در بهشتش متنعم دارد». «١»
در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الطُّورِ جَمَعَ اللَّهُ لَهُ خَيْرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ: «كسى كه سوره «طور» را تلاوت كند، خداوند خير دنيا و آخرت را براى او جمع مى‌كند». «٢»
روشن است اين همه اجر و پاداش عظيم در دنيا و آخرت، از آن كسانى است كه اين «تلاوت» را وسيله‌اى براى «تفكر»، و آن را نيز به نوبه خود وسيله‌اى در راه «عمل» قرار دهد.
***