***
٢- بعضى «بيعت» را شبيه «انتخابات» يا نوعى از آن مى‌دانند، در حالى كه مسأله «انتخابات» درست عكس آن است، يعنى ماهيت آن يك نوع ايجاد مسئوليت و وظيفه، و پست و مقام براى انتخاب شونده، و يا به تعبير ديگر نوعى توكيل در انجام كارى است، هر چند اين انتخاب وظائفى هم براى انتخاب كننده به دنبال دارد (مانند همه وكالت‌ها) در حالى كه «بيعت» چنين نيست.
و به تعبير ديگر: «انتخابات» اعطاى مقام است، و همان گونه كه گفتيم شبيه توكيل مى‌باشد، در حالى كه بيعت «تعهد اطاعت» است.
گرچه ممكن است اين دو، در بعضى از آثار با هم شباهت پيدا كنند، ولى اين شباهت هرگز به معنى وحدت مفهوم و ماهيت آنها نيست، لذا در مورد بيعت، بيعت كننده قادر بر فسخ نمى‌باشد، در حالى كه در مورد انتخابات در بسيارى از موارد، انتخاب كنندگان حق فسخ دارند كه دسته جمعى شخص انتخاب شونده را از مقامش عزل كنند (دقت كنيد).
***
٣- در مورد پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام كه از سوى خدا نصب مى‌شوند، هيچ نيازى به بيعت نيست، يعنى اطاعت پيامبر صلى الله عليه و آله و امام معصوم عليه السلام و منصوب از سوى او واجب است، خواه بر كسانى كه بيعت كرده باشند يا كسانى كه بيعت نكرده باشند.
و به تعبير ديگر: لازمه مقام نبوت و امامت، وجوب اطاعت است، همان گونه كه قرآن مى‌گويد: «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ». «١»