«راغَ» چنان كه «راغب» در «مفردات» مى‌گويد از «روغ» (بر وزن شوق) به معنى حركت كردن توأم با يك نقشه پنهانى است.
راغب» در «٣ ردات راغب، ٣٤ مفردات» مى‌گويد از «روغ» (بر وزن شوق) به معنى حركت كردن توأم با يك نقشه پنهانى است.، ٤ چرا ابراهيم عليه السلام چنين كرد؟ براى اين كه ممكن بود اگر ميهمانان متوجه شوند، مانع از چنين پذيرائى پر هزينه‌اى گردند.
اما چرا ابراهيم عليه السلام براى ميهمان‌هاى معدود كه به گفته بعضى سه نفر و حداكثر دوازده نفر بودند «١» غذاى فراوان و مفصل تهيه كرد؟ اين به خاطر آن است كه معمولًا اشخاص سخاوتمند، هر گاه ميهمانى براى آنها فرا رسد، تنها به اندازه ميهمانان غذا تهيه نمى‌كنند، بلكه، غذائى فراهم مى‌سازند كه علاوه بر ميهمانان، تمام كسانى كه براى آنان كار مى‌كنند، در آن شريك و سهيم باشند، و حتى همسايگان و نزديكان و اطرافيان ديگر را هم در نظر مى‌گيرند، بنابراين هرگز چنين غذاى اضافى، اسراف محسوب نمى‌شود، و اين معنى امروز هم در ميان بسيارى از عشاير و آنها كه به شكل سنتى سابق زندگى مى‌كنند، ديده مى‌شود.
«عِجْل» (بر وزن طفل) به معنى گوساله است، (و اين كه بعضى گفته‌اند: به معنى گوسفند است، با متون لغت سازگار نيست) اين واژه در اصل از ماده «عجله» گرفته شده؛ زيرا اين حيوان در اين سن و سال حركات عجولانه‌اى دارد كه وقتى بزرگ شد به كلى آن را كنار مى‌گذارد.
«سَمِين» به معنى فربه است، و انتخاب چنين گوساله‌اى براى احترام به ميهمانان، و استفاده بيشتر اطرافيان بوده است.
در آيه ٦٩ سوره «هود» آمده است: «اين گوساله بريان بود» (بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ)، هر چند آيه مورد بحث در اين باره سخنى نمى‌گويد، اما منافاتى با آن ندارد.