تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٥
معنى دليل منطقى روشن و آشكار است.
***
اما «فرعون» نه تسليم معجزات بزرگ موسى عليه السلام كه گواه ارتباطش با خدا بود، شد، و نه در مقابل دلائل منطقى او سر تعظيم فرود آورد، بلكه به خاطر غرور و تكبرى كه داشت «با تمام وجودش از او روى گردان شد، و گفت: اين مرد ساحر يا ديوانه است»! «فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ».
«رُكْن» در اصل به معنى ستون و پايه اصلى، و بخش مهم هر چيز است، و در اينجا ممكن است اشاره به اركان بدن باشد. يعنى فرعون به طور كامل و با تمام اركان بدن به موسى پشت كرد.
بعضى نيز گفتهاند: منظور در اينجا لشكر او است، يعنى تكيه بر اركان لشكر خويش كرد و از پيام حق رويگردان شد.
و يا اين كه هم خودش از فرمان خدا روى برتافت، و هم اركان حكومت و لشكر خود را منحرف ساخت. «١»
جالب اين كه، جباران زورگو در تهمتها و نسبتهاى دروغينى كه به انبياء بزرگ مىدادند، گرفتار سردرگمى و تناقض و پريشانگوئى عجيبى بودند، گاه آنها را «ساحر» مىخواندند، و گاه «مجنون»، با اين كه «ساحر» بايد انسان هوشيارى باشد كه با استفاده از ريزهكارىها و مسائل روانى و خواص مختلف اشياء، كارهاى اعجاب انگيزى را انجام دهد و مردم را اغفال نمايد، در حالى كه «مجنون» نقطه مقابل آن است.
***