سراغ آنها آمد، و صدق گفتار مخبرين را ملاحظه كرد، به خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله بازگشت و ماجرا را به عرض رسانيد، در اين هنگام، آيه فوق نازل شد، و به دنبال آن پيامبر مى‌فرمود: التَّأَنِّى مِنَ اللَّهِ، وَ الْعَجَلَةُ مِنَ الشَّيْطانِ!: «درنگ كردن و تحقيق، از سوى خدا است و عجله از شيطان است»!. «١»
***
شأن نزول ديگرى كه فقط، بعضى از مفسران به آن اشاره كرده‌اند، اين است:
آيه در مورد «ماريه» همسر پيامبر صلى الله عليه و آله (مادر ابراهيم) نازل شد، زيرا خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله عرض كردند: او پسر عموئى دارد كه گاه و بى‌گاه به سراغش مى‌آيد (و روابط نامشروعى در ميان است)، پيامبر، على عليه السلام را فرا خواند فرمود: برادرم! اين شمشير را بگير، اگر او را نزد «ماريه» يافتى به قتل برسان!
اميرمؤمنان على عليه السلام عرض كرد: اى رسول خدا! من مأمورم كه مانند «سكه تفتيده» «٢»
دستور شما را پياده كنم، يا اين كه شخص حاضر چيزى مى‌بيند كه غائب نمى‌بيند؟ (با تحقيق بيشتر انجام وظيفه كنم).
فرمود: نه! بر اساس اين كه حاضر چيزى مى‌بيند كه غائب نمى‌بيند عمل كن!
على عليه السلام مى‌فرمايد: شمشير را به كمر بستم و به سراغ او آمدم، ديدم نزد «ماريه» است، شمشير را كشيدم، او فرار كرد و از نخلى بالا رفت، سپس خود را از بالا به زير افكند، در اين هنگام پيراهن او بالا رفت و معلوم شد اصلًا عضو جنسى ندارد، خدمت پيامبر آمدم و ماجرا را شرح دادم، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: خدا را شكر كه بدى و آلودگى و اتهام را از دامان ما دور مى‌كند. «٣»