١٧- بر نابينا و لنگ و بيمار گناهى نيست (اگر در ميدان جهاد شركت نكنند)؛ و هر كس خدا و رسولش را اطاعت نمايد، او را در باغ‌هائى وارد مى‌كند كه نهرها از زير (درختانش) جارى است؛ و آن كس كه سرپيچى كند، او را به عذاب دردناكى گرفتار مى‌سازد!
تفسير:
متخلفان آماده طلب!
غالب مفسران، معتقدند كه اين آيات ناظر به «فتح خيبر» است، كه بعد از «صلح حديبيه» و در آغاز سال هفتم هجرت روى داد.
توضيح اين كه: طبق روايات، هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از «حديبيه» باز مى‌گشت، به فرمان خدا مسلمانان شركت كننده در «حديبيه» را بشارت به «فتح خيبر» داد، و تصريح فرمود: در اين پيكار فقط آنها شركت كنند كه در «حديبيه» حضور داشتند، و غنائم جنگى مخصوص آنها است، و تخلف كنندگان را نصيبى از اين غنائم نخواهد بود!
اما اين دنيا پرستان ترسو، همين كه از قرائن فهميدند، پيامبر صلى الله عليه و آله در جنگى كه در پيش دارد، قطعاً پيروز مى‌شود، و غنائم فراوانى به دست سپاه اسلام خواهد افتاد، از فرصت استفاده كرده، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند، و اجازه شركت در ميدان «خيبر» را خواستند! و شايد به اين عذر نيز متوسل شدند كه، ما براى جبران خطاى گذشته، و سبك كردن بار مسئوليت، و توبه از گناه، و خدمت خالصانه به اسلام و قرآن، مى‌خواهيم در اين ميدان جهاد با شما شركت كنيم! غافل از اين كه آيات قرآن از قبل نازل شده بود، و سرّ آنها را فاش ساخته بود، چنان كه در نخستين آيه مورد بحث مى‌خوانيم: «هنگامى كه شما براى به دست