تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٥
***
«و اين شهود در كنار «سدرة المنتهى» روى داد» «عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى».
***
«همانى كه جنة المأوى و بهشت برين در كنار آن است» «عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى».
***
«در آن هنگام كه چيزى «سدرة المنتهى» را فرا گرفته، و پوشانده بود» «إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى».
***
اينها واقعياتى بود كه پيامبر مشاهده كرده «و چشم او هرگز منحرف نشد و طغيان ننمود» و تصورات باطل را در لباس حق نديد «ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى».
***
«او بخشى از آيات و نشانههاى بزرگ پروردگارش را در آنجا مشاهده كرد» «لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى».
***
همان گونه كه مىبينيم، همان ابهامى كه در بدو امر، آيات گذشته را احاطه كرده بود، بر اين آيات كه فراز ديگرى از همان مطالب است سايه افكنده، و براى روشن شدن مفاد اين آيات، باز بايد قبل از هر چيز به سراغ مفردات آن برويم، سپس مجموع را در نظر بگيريم:
«نَزْلَة» به معنى يك بار نازل شدن است، بنابراين، «نَزْلَةً اخْرى» يعنى «در يك نزول ديگر». «١»