تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٣
بعضى بلند صدا مىكنند، مبادا اعمال شما نابود گردد در حالى كه نمىدانيد!
٣- آنها كه صداى خود را نزد رسول خدا كوتاه مىكنند همان كسانى هستند كه خداوند دلهايشان را براى تقوا خالص نموده، و براى آنان آمرزش و پاداش عظيمى است.
٤- (ولى) كسانى كه تو را از پشت حجرهها بلند صدا مىزنند، بيشترشان نمىفهمند!
٥- اگر آنها صبر مىكردند تا خود به سراغشان آئى، براى آنان بهتر بود؛ و خداوند آمرزنده و رحيم است!
شأن نزول:
مفسران، براى آيه نخست، شأن نزولهائى ذكر كردهاند، و براى آيات بعد شأن نزولهاى ديگرى.
از جمله شأن نزولهائى كه براى آيه نخست ذكر كردهاند، اين است:
پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگام حركت به سوى «خيبر» مىخواست كسى را به جاى خود در «مدينه» نصب كند، اما «عمر» شخص ديگرى را پيشنهاد كرد، آيه فوق نازل شد و دستور داد بر خدا و پيامبر، پيشى مگيريد. «١»
بعضى ديگر گفتهاند: جمعى از مسلمانان گاه گاه مىگفتند: اگر چنين مطلبى درباره ما نازل مىشد، بهتر بود، آيه فوق نازل گشت، گفت: بر خدا و پيامبرش پيشى مگيريد. «٢»
بعضى ديگر گفتهاند: آيه، اشاره به اعمال بعضى از مسلمانهاست، كه پارهاى از مراسم عبادات خود را پيش از موقع، انجام دادند، آيه فوق نازل شد، و آنها را