تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٠
است؛ چرا كه تنها به اعمالتان جزا داده مىشويد!
تفسير:
جزاى شما تنها اعمال شما است
در آيات گذشته، اشاره سربستهاى به عذاب الهى در قيامت شده بود، آيات مورد بحث، توضيح و تفسيرى بر اين معنى است، نخست بعضى از ويژگىهاى روز قيامت را بازگو مىكند، و سپس كيفيت عذاب تكذيب كنندگان را.
مىفرمايد: «اين عذاب الهى در روزى است كه آسمان (كرات آسمانى) شديداً به حركت در مىآيند، و به هر سو رفت و آمد مىكنند» «يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً». «١»
«مَور» (بر وزن قول)، در لغت به معانى مختلفى آمده است، «راغب» در «مفردات» مىگويد: «مور» به معنى جريان سريع است، و نيز مىگويد: گرد و غبارى را كه باد به هر سو مىبرد، «مور» مىگويند.
در «لسان العرب» نيز آمده كه، «مور» به معنى حركت و رفت و آمد است، به معنى موج و سرعت نيز آمده، بعضى نيز «مور» را به حركت دورانى تفسير كردهاند.
از مجموع اين تفسيرها استفاده مىشود كه، «مور» همان حركت سريع و دورانى و توأم با رفت و آمد، اضطراب و تموج است.
به اين ترتيب، در آستانه قيامت، نظام حاكم بر كرات آسمانى بر هم مىريزد، آنها از مدارات خود منحرف مىشوند، و به هر سو رفت و آمد مىكنند، سپس درهم نورديده مىشوند، و به جاى آنها آسمانى نو به فرمان خدا برپا مىشود،