نمى‌كند، دست از ياريش بر نمى‌دارد، و او را در برابر حوادث تنها نمى‌گذارد». «١»
٢- در حديث ديگرى از همان حضرت صلى الله عليه و آله نقل شده: مَثَلُ الاخَوَيْنِ مَثَلُ الْيَدَيْنِ يَغْسِلُ احْداهُمَا الاخْرى‌: «دو برادر دينى، همانند دو دستند كه هر كدام ديگرى را مى‌شويد»! (با يكديگر كمال همكارى را دارند و عيوب هم را پاك مى‌كنند). «٢»
٣- امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: الْمُؤْمِنُ أَخُو الْمُؤْمِنِ، كَالْجَسَدِ الْوَاحِدِ، إِنِ اشْتَكَى شَيْئاً مِنْهُ وَجَدَ أَلَمَ ذَلِكَ فِي سَائِرِ جَسَدِهِ، وَ أَرْوَاحُهُمَا مِنْ رُوحٍ وَاحِدَةٍ: «مؤمن برادر مؤمن است، همگى به منزله اعضاء يك پيكرند، كه اگر عضوى از آن به درد آيد، ديگر عضوها را نماند قرار، و ارواح همگى آنها از روح واحدى گرفته شده». «٣»
٤- در حديث ديگرى از همان امام عليه السلام مى‌خوانيم: الْمُؤْمِنُ أَخُو الْمُؤْمِنِ عَيْنُهُ وَ دَلِيلُهُ، لَايَخُونُهُ، وَ لَايَظْلِمُهُ، وَ لَايَغُشُّهُ، وَ لَايَعِدُهُ عِدَةً فَيُخْلِفَهُ: «مؤمن برادر مؤمن است، به منزله چشم او و راهنماى او است، هرگز به او خيانت نمى‌كند، و ستم روا نمى‌دارد، با او غش و تقلب نمى‌كند، و هر وعده‌اى را به او دهد، تخلف نخواهد كرد». «٤»
در منابع حديث معروف اسلامى، روايات زيادى در زمينه حق مؤمن بر برادر مسلمانش، و انواع حقوق مؤمنين بر يكديگر، و ثواب ديدار برادران مؤمن و مصافحه، و معانقه، و ياد آنها كردن، و قلب آنها را مسرور نمودن، و مخصوصاً بر آوردن حاجات مؤمنان و كوشش و تلاش در انجام اين خواسته‌ها، و زدودن