***
٢- «كبائر الاثم» چيست؟
در مورد «گناهان كبيره» كه در چند آيه قرآن به آن اشاره شده، «١» مفسران از يكسو، و فقهاء و محدثان از سوى ديگر سخن بسيار گفته‌اند.
بعضى همه گناهان را كبيره مى‌دانند، چون در برابر خداوند بزرگ هر گناهى بزرگ است.
در حالى كه، بعضى ديگر «كبيره» و «صغيره» را امر نسبى تلقى كرده، و هر گناهى را نسبت به گناه مهم‌تر صغيره مى‌دانند، و نسبت به گناه كوچك‌تر كبيره.
جمعى نيز، معيار در كبيره بودن را وعده عذاب الهى نسبت به آن در متن قرآن دانسته‌اند.
گاه نيز گفته شده: «گناه كبيره» هر گناهى است كه حد شرعى در مورد آن جارى مى‌گردد.
ولى، از همه بهتر اين كه گفته شود: با توجه به اين كه تعبير به «كبيره» دليل بر عظمت گناه است، هر گناهى كه يكى از شرائط زير را داشته باشد، «كبيره» محسوب مى‌شود:
الف- گناهانى كه خداوند وعده عذاب درباره آن داده است.
ب- گناهانى كه در نظر اهل شرع و لسان روايات، با عظمت ياد شده.
ج- گناهانى كه در منابع شرعى، بزرگ‌تر از گناهى شمرده شده كه جزء كبائر است.
د- و بالاخره، گناهانى كه در روايات معتبر، تصريح به كبيره بودن آن شده است.