تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٥
غذاى انسانها را تشكيل مىدهد.
***
سپس مىافزايد: «و همچنين نخلهاى بلندقامتى كه ميوههاى متراكم دارند» «وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ».
«باسِقاتٍ» جمع «باسقه» به معنى مرتفع و بلند است، و «طَلْعٌ» به ثمره درخت خرما در آغاز ظهورش گفته مىشود، و «نَضِيدٌ» به معنى متراكم است، مخصوصاً خوشه درخت خرما، هنگامى كه در درون غلاف قرار دارد، كاملًا روى يكديگر سوار و متراكم است، و زمانى كه از غلاف بيرون مىآيد بسيار اعجابانگيز است.
***
در پايان مىگويد: «همه اينها را به منظور بخشيدن روزى به بندگان آفريديم، و با اين قطرههاى حياتبخش باران، زمين مرده را زنده كرديم، آرى، زنده شدن مردگان و خروج آنها از قبرها نيز همين گونه است»! «رِزْقاً لِلْعِبادِ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ الْخُرُوجُ». «١»
و به اين ترتيب، ضمن يادآورى نعمتهاى عظيمش به بندگان، و تحريك حس شكرگزارى آنها در مسير شناخت او، به آنها يادآور مىشود كه، شما نمونه معاد را همه سال، در برابر چشمان خود در همين جهان مىبينيد، زمينهاى مرده و خشك و خالى از هر گونه آثار زندگى، بر اثر نزول قطرات باران به حركت در مىآيند، و غوغاى رستاخيز را سر مىدهند، از هر گوشه گياهى مىرويد و «وَحْدَهُ لا شَرِيْكَ لَهُ» مىگويد!
اين جنبش عظيم، و حركت به سوى حيات و زندگى در عالم گياهان، بيانگر