تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٦
٤٢ وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى
٤٣ وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكى
٤٤ وَ أَنَّهُ هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا
٤٥ وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى
٤٦ مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى
٤٧ وَ أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى
٤٨ وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى
٤٩ وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى
ترجمه:
٤٢- (و آيا از كتب پيشين انبياء به او نرسيده است) كه همه امور به پروردگارت منتهى مىگردد؟!
٤٣- و اين كه اوست كه خنداند و گرياند.
٤٤- و اوست كه ميراند و زنده كرد.
٤٥- و اوست كه دو زوج نر و ماده را آفريد،
٤٦- از نطفهاى هنگامى كه خارج مىشود (و در رحم مىريزد).
٤٧- و اين كه بر خداست ايجاد عالم ديگر (تا عدالت اجرا گردد).
٤٨- و اين كه اوست كه بىنياز كرد، و سرمايه باقى بخشيد.
٤٩- و اين كه اوست پروردگار ستاره «شعرى»!