تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٧
سوى قوم مجرم و تبهكارى فرستاده شدهايم» «قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ».
قومى كه علاوه بر فساد عقيده، گرفتار انواع آلودگىها و گناهان مختلف زشت و ننگينى است. «١»
***
آن گاه افزودند: «ما مأموريت داريم بارانى از «سنگ- گل» بر آنها بفرستيم» و آنها را بدين وسيله در هم بكوبيم و هلاك كنيم «لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ».
تعبير به «حِجارَةً مِنْ طِينٍ» (سنگى از گل)، همان چيزى است كه در آيه ٨٢ سوره «هود» به جاى آن «سجيل» آمده است، و «سجيل» در اصل يك واژه فارسى است كه از «سنگ» و «گل» گرفته شده و در لسان عرب به صورت «سجيل» درآمده، بنابراين چيزى است كه نه مانند سنگ، سخت است و نه مانند گل، سست، و در مجموع شايد اشاره به اين معنى است كه براى نابود كردن اين قوم مجرم، حتى نيازى به نازل كردن صخرههاى عظيم از آسمان نبود، بلكه بارانى از ريگهاى كوچك و نه چندان محكم بر آنها فرو باريد.
***
سپس توضيح دادند: «اين سنگها از ناحيه پروردگارت براى اسرافكاران نشان شده است» «مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ».
«مُسَوَّمَة» به چيزى مىگويند كه داراى علامت و نشانهاى است، و در اين كه چگونه آنها نشاندار بودند؟ در ميان مفسران گفتگو است.