٢٠ وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ
٢١ وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلاتُبْصِرُونَ
٢٢ وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ
٢٣ فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ
ترجمه:
٢٠- و در زمين آياتى براى جويندگان يقين است.
٢١- و در وجود خود شما (نيز آياتى است)؛ آيا نمى‌بينيد؟!
٢٢- و روزى شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده مى‌شود!
٢٣- سوگند به پروردگار آسمان و زمين كه اين مطلب حق است همان گونه كه شما سخن مى‌گوئيد!
تفسير:
نشانه‌هاى خدا در وجود شما است، آيا نمى‌بينيد؟
در تعقيب آيات پيشين كه پيرامون مسأله معاد و صفات دوزخيان و بهشتيان سخن مى‌گفت، در آيات مورد بحث، سخن از نشانه‌هاى خدا در زمين و در وجود خود انسان است، تا از يكسو، به مسأله توحيد و شناخت خدا و صفات او كه مبدأ حركت به سوى همه خيرات است، آشنا شوند، و از سوى ديگر، به قدرت او بر معاد و زندگى پس از مرگ؛ چرا كه خالق حيات در روى زمين و اين همه عجائب و شگفتى‌ها، قادر بر تجديد حيات نيز مى‌باشد.