تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١
توجه مىكند، ولى نظر كنجكاو دانشمندان از آن پرده برداشته، و عظمت آفريدگار را آشكار ساخته است.
بد نيست در اينجا به گوشهاى از سخنان يكى از دانشمندان معروف جهان كه در اين زمينه مطالعات زيادى دارد گوش فرا دهيم:
«كرسى موريسين» مىگويد: «در تنظيم عوامل طبيعى منتهاى دقت و ريزهكارى به كار رفته است، مثلًا اگر قشر خارجى كره زمين ده پا ضخيمتر از آنچه هست مىبود، اكسيژن- يعنى ماده اصلى حيات- وجود پيدا نمىكرد، يا هر گاه عمق درياها چند پا بيشتر از عمق فعلى بود، آن وقت كليه اكسيژن و كربن زمين جذب مىشد و ديگر امكان هيچ گونه زندگى نباتى و يا حيوانى در سطح خاك باقى نمىماند».
در جاى ديگر، درباره قشر هوائى كه اطراف زمين را فرا گرفته مىگويد:
«اگر هواى اطراف زمين اندكى از آنچه هست رقيقتر مىبود، شهابهاى ثاقب كه هر روز به مقدار چند ميليون عدد به سوى زمين جذب مىشوند، و در همان فضاى خارج زمين (بر اثر برخورد به قشر هوا) منفجر و نابود مىشوند، دائماً به سطح زمين مىرسيدند و هر گوشهاى از آن را مورد اصابت قرار مىدادند!
و يا اگر سرعت حركت شهابها از آنچه هست كمتر مىبود (هرگز بر اثر برخورد با هوا منفجر نمىشدند)، همه آنها به سطح زمين مىريختند و نتيجه خرابكارى آنها معلوم بود».
و در جاى ديگر مىگويد: «تنها بيست و يك درصد از هواى اطراف زمين اكسيژن است ... اگر مقدار اكسيژن موجود در هوا به جاى بيست و يك درصد پنجاه درصد، بود تمام مواد سوختنى اين عالم محترق مىشد، و اگر جرقهاى به