ملكه تقوا را در نفس راسخ مى‌سازد، و نتيجه آن، پيدايش نور يقين و ايمان شهودى در جان انسان است، و هر قدر «نور تقوا» افزون شود، «نور يقين» نيز افزون خواهد شد، و لذا در روايات اسلامى مى‌بينيم «تقوا» يك درجه بالاتر از «ايمان» و يك درجه پائين‌تر از «يقين» شمرده شده!
امام على بن موسى الرضا عليه السلام مى‌فرمايد: الِايْمانُ فَوْقَ الاسْلامِ بِدَرَجَةٍ، وَ التَّقْوى‌ فَوْقَ الايْمانِ بِدَرَجَةٍ، وَ الْيَقِيْنُ فَوْقَ التَّقْوى‌ بِدَرَجَةٍ، وَ ما قُسِّمَ فِى النَّاسِ شَىْ‌ءٌ اقَلَّ مِنَ الْيَقِيْنِ: «ايمان، يك درجه برتر از «اسلام» است، و «تقوا» درجه‌اى است بالاتر از «ايمان» و «يقين» درجه‌اى برتر از «تقوا» است، و هيچ چيز در ميان مردم كمتر از «يقين» تقسيم نشده است»! «١»
اين بحث را با شعر معروفى كه حقيقت تقوا را ضمن مثال روشنى بيان كرده پايان مى‌دهيم:
خَلِّ الذُّنُوبَ صَغِيْرَها وَ كَبِيْرَها فَهُوَ التَّقى‌
وَ اصْنَعْ كَماشٍ فَوْقَ ارْ ضِ الَّشْوِك يَحْذَرُ ما يَرى‌
لاتَحْقِرَنَّ صَغِيْرَةً انَّ الْجِبالَ مِنَ الْحَصى‌

«گناهان كوچك و بزرگ را ترك گوى، و تقوا همين است».
«همچون كسى باش كه وقتى از يك «خارزار» مى‌گذرد، لباس و دامان خود را چنان جمع مى‌كند كه خار بر دامانش ننشيند، و پيوسته مراقب اطراف خويش است»!
«هرگز گناهى را كوچك مشمر، كه كوه‌هاى بزرگ از سنگريزه‌هاى كوچك تشكيل شده»! «٢»
***