تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤

١ ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ٢ بَلْ عَجِبُوا أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ فَقالَ الْكافِرُونَ هذا شَيْ‌ءٌ عَجِيبٌ ٣ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ ٤ قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنا كِتابٌ حَفِيظٌ ٥ بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَرِيجٍ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

١- ق، سوگند به قرآن مجيد (كه قيامت حق است)!
٢- آنها تعجب كردند كه پيامبرى انذارگر از ميان خودشان آمده؛ و كافران گفتند:
«اين چيز عجيبى است!
٣- آيا هنگامى كه مُرديم و خاك شديم (دوباره زنده مى‌شويم)؟! اين بازگشتى بعيد است»!
٤- ولى ما مى‌دانيم آنچه را زمين از بدن آنها مى‌كاهد؛ و نزد ما كتابى است كه همه چيز در آن محفوظ است!
٥- آنها حق را هنگامى كه به سراغشان آمد تكذيب كردند؛ از اين رو پيوسته در كار پراكنده خود متحيرند!