امام سجاد على بن الحسين عليه السلام در «رساله حقوق»، در مورد «رعايت ادب در برابر استاد» پايان مى‌دهيم، فرمود:
«حق كسى كه تو را تعليم مى‌دهد و تربيت مى‌كند، اين است كه: او را بزرگ دارى، مجلسش را محترم بشمرى، به سخنانش كاملًا گوش فرا دهى، و رو به روى او بنشينى، صدايت را از صداى او برتر نكنى، و هر گاه كسى از او سؤالى كند، تو مبادرت به جواب ننمائى، در محضرش با كسى سخن نگوئى، و نزد او از هيچ كس غيبت نكنى، اگر پشت سر از او بد گويند، دفاع كنى، عيوبش را مستور دارى، و فضائلش را آشكار سازى، با دشمنانش همنشين نشوى، و دوستانش را دشمن ندارى، هنگامى كه چنين كنى، فرشتگان الهى گواهى مى‌دهند كه تو به سراغ او رفته‌اى، و براى خدا از او علم آموخته‌اى، نه براى خلق خدا». «١»
***
٢- بلند كردن صدا، در كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله
جمعى از علماء و مفسران گفته‌اند: آيات مورد بحث، همان گونه كه از بلند كردن صدا نزد پيامبر صلى الله عليه و آله در زمان حياتش، منع مى‌كند، بعد از وفاتش را نيز شامل مى‌شود. «٢»
اگر منظور آنها، شمول عبارت آيه است، ظاهر آيه مخصوص زمان حيات رسول اللَّه صلى الله عليه و آله است؛ زيرا مى‌گويد: «صداى خود را برتر از صداى او نكنيد» و اين در حالى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله حيات جسمانى داشته باشد و سخن بگويد.
ولى اگر منظور، مناط و فلسفه حكم است، كه در اين گونه موارد روشن است، و اهل عرف الغاى خصوصيت مى‌كنند، تعميم مذكور، بعيد به نظر