از يكديگر مى‌گيرند» «يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ».
بلكه، شرابى است گوارا و لذت بخش، نشاطآفرين و روح‌پرور، خالى از هر گونه تخدير و فساد عقل، كه به دنبال آن بيهوده‌گوئى و گناه هرگز نيست، بلكه سراسر هوشيارى و لذت جسمى و روحانى است.
«يَتَنازَعُون» از ماده «تنازع» به معنى گرفتن از يكديگر است، و گاه به معنى «تجاذب و مخاصمه» مى‌آيد، لذا بعضى از مفسران گفته‌اند: اين جمله اشاره به آن است كه بهشتيان به عنوان شوخى و مزاح و افزايش سرور و انبساط، جام‌هاى «شراب طهور» را از دست يكديگر مى‌كشند و مى‌نوشند.
ولى، به طورى كه بعضى از ارباب لغت گفته‌اند: تنازع هر گاه در موردى مانند «كأس» (جام) به كار مى‌رود، به معنى گرفتن از يكديگر است، نه كشمكش و تجاذب.
اين نكته نيز، قابل توجه است: «كأس» جامى است كه پر از شراب باشد، و به ظرف خالى «كأس» نمى‌گويند. «١»
به هر حال، از آنجا كه تعبير به «كأس» احياناً شراب‌هاى تخدير كننده دنيا را تداعى مى‌كند، مى‌افزايد: در آن شراب، نه لغو و بيهوده‌گوئى است و نه گناه؛ زيرا هرگز عقل و هوش انسان را نمى‌گيرد، بنابراين سخنان ناموزون و اعمال زشتى كه از مست‌ها سر مى‌زند، هرگز از آنان سر نخواهد زد، بلكه، به حكم آن كه شراب طهور است، آنها را پاك‌تر و خالص‌تر و هوشيارتر مى‌كند.
***
سپس، به چهارمين نعمت، كه نعمت وجود خدمتگذاران بهشتى است