تفسير:
ميهمانان ابراهيم عليه السلام
از اين آيات به بعد، گوشه‌هائى از سرگذشت انبياء و اقوام پيشين براى تأكيد و تأييد مطالب گذشته، مطرح مى‌شود، و نخستين فراز آن، سرگذشت فرشتگانى است كه براى عذاب «قوم لوط»، در شكل آدميان بر ابراهيم عليه السلام ظاهر شدند، و او را بشارت به تولد فرزندى دادند، با اين كه ابراهيم عليه السلام به سن پيرى رسيده بود و همسرش نيز سالمند و نازا بود.
از يك سو، عطا كردن اين فرزند برومند در اين سن و سال به اين پدر و مادر پير و فرتوت، تأكيدى است براى آنچه درباره مقدر بودن ساير روزى‌ها كه در آيات گذشته آمد.
و از سوى ديگر، دليلى است بر قدرت و توانائى حق، و آيتى است از آيات خداشناسى كه در آيات گذشته از آن بحث شده است.
و از سوى سوم، بشارتى است براى اقوام با ايمان، كه مشمول حمايت حق هستند، همان گونه كه آيات بعد- كه سخن از عذاب هولناك «قوم لوط» مى‌گويد- هشدار و تهديدى است براى مجرمان بى‌ايمان.
نخست روى سخن را به پيامبر كرده، مى‌فرمايد: «آيا داستان و خبر مهمان‌هاى بزرگوار ابراهيم به تو رسيده است»؟! «هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ». «١»

تعبير به «مُكْرَمِين» (اكرام شدگان)، يا به خاطر اين است كه اين فرشتگان