تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩
فرزند، مال و مقام، هوسهاى سركش و حسادتها، تعصب و جهل و لجاجت، به تو اجازه نمىداد امروز را از همان زمان بنگرى، با اين كه نشانههاى معاد و رستاخيز روشن بود و دلائل آن آشكار!
امروز، گرد و غبار غفلت فرو نشسته، حجابهاى جهل و تعصب و لجاج كنار رفته، پردههاى شهوات و آمال و آرزوها، دريده شده، حتى آنچه در پرده غيب مستور بوده، ظاهر گشته است؛ چرا كه امروز، «يوم البروز»، «يوم الشهود» و «يوم تبلى السرائر» است!
به همين دليل، چشمى تيز بين پيدا كردهاى، و به خوبى مىتوانى حقائق را درك كنى!
آرى، چهره حقيقت پوشيده نيست، و جمال يار پرده ندارد، اما غبار ره را بايد فرو نشاند، تا بتوان آن را تماشا كرد.
جمال يار ندارد حجاب و پرده، ولى غبار ره بنشان تا نظر توانى كرد!
فرو رفتن در چاه طبيعت، و گرفتارى در ميان انواع حجابها، به انسان اجازه نمىدهد، حقائق را به خوبى ببيند، ولى آن روز كه تمام اين علائق و پيوندها بريده مىشود، طبعاً انسان درك و ديد تازهاى پيدا مىكند، و اصولًا روز قيامت، روز ظهور و آشكار شدن حقائق است.
حتى در اين جهان، كسانى كه بتوانند اين حجابها را از برابر چشم دل كنار بزنند، و خود را از چنگال اسارت شهوات، رهائى بخشند، درك و ديدى پيدا مىكنند كه فرزندان دنيا، از آن محرومند.
توجه به اين نكته نيز لازم است كه: «حديد» در اصل، به معنى «آهن»، و نيز به معنى چاقو، يا شمشير تيز است، سپس به تيز بينى، و تيز فهمى، اطلاق شده است، همان گونه كه «بُرّنده» صفت شمشير و كارد است، اما در فارسى به زبان