پس از آن براى توضيح بيشتر مى‌فرمايد: «بازگشت آنها به سوى ما روزى است كه زمين به سرعت از روى آنها شكافته مى‌شود، و آنها زنده مى‌شوند و خارج مى‌گردند» «يَوْمَ تَشَقَّقُ الأَرْضُ عَنهُمْ سِرَاعاً». «١»

و در پايان آيه مى‌افزايد: «اين حشر و جمع كردن مردم در قيامت براى ما سهل و آسان است» «ذَلِك حَشرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ».
«حشر» به معنى جمع و گردآورى از هر سو است.
روشن است خداوندى كه آفريننده آسمان‌ها و زمين و آنچه در ميان آن دو است، حشر و نشور مردگان براى او كار ساده‌اى مى‌باشد. اصولًا مشكل و آسان براى كسى است كه قدرتش محدود است، آن كسى كه قدرتش نامحدود است، همه چيز براى او يكسان و آسان است.
جالب اين كه در بعضى از روايات مى‌خوانيم: «اولين كسى كه زنده مى‌شود و از قبر خارج گشته، وارد صحنه «محشر» مى‌شود، پيامبر صلى الله عليه و آله است و على عليه السلام همراه او است»!. «٢»
***
و در آخرين آيه مورد بحث، كه آخرين آيه اين سوره است، بار ديگر به پيامبرش در مقابل مخالفان سر سخت و لجوج تسلى و دلدارى داده، مى‌فرمايد:
«ما به آنچه آنها مى‌گويند آگاهتريم» «نحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ».
«و تو مأمور نيستى كه آنها را مجبور به ايمان كنى و با قهر و اجبار به سوى اسلام بكشانى» «وَ مَا أَنت عَلَيهِم بجَبَّارٍ».
وظيفه تو تنها ابلاغ رسالت، و دعوت به سوى حق و بشارت و انذار است