تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٨
«چون چنين است، آنها كه از عذاب و عقاب من مىترسند، به وسيله قرآن متذكر ساز، و پند و اندرز ده» «فَذَكِّرْ بِالْقُرْءَانِ مَن يخَاف وَعِيدِ». «١»
در تفسير «قرطبى» آمده است: «ابن عباس» مىگويد: جمعى عرض كردند:
اى رسول خدا! ما را انذار كن و بيم ده، آيه فوق نازل شد و گفت: «فَذَكِّرْ بِالْقُرْءَانِ مَن يخَاف وَعِيدِ». «٢»
اشاره به اين كه، قرآن براى انذار و بيدار ساختن افراد مؤمن كافى است، هر صفحهاى از آن يادآور قيامت، آيات مختلفش بازگو كننده سرنوشت پيشينيان، و توصيفهايش از مواهب بهشتى و عذابهاى دوزخى و حوادثى كه در آستانه رستاخيز و در دادگاه عدل الهى واقع مىشود، بهترين پند و اندرز براى همگان است.
به راستى، يادآورى آن صحنه كه زمينها از هم شكافته مىشود، و خاكها جان مىگيرند، لباس حيات در تن مىپوشند و به حركت در مىآيند و از قبرها خارج مىشوند، در حالى كه وحشت و اضطراب سر تا پاى همه را فرا گرفته، و به سوى دادگاه عدل الهى رانده مىشوند، صحنه تكان دهندهاى است!!
به خصوص اين كه گاهى يك قبر با گذشت زمان، قبور انسانهاى مختلفى شده، و افراد بسيارى را در خود جاى داده است، كه بعضى صالح و بعضى ناصالح، بعضى مؤمن و بعضى كافر بودهاند و به گفته شاعر:
رُبَّ قَبْرٍ قَدْ صارَ قَبْراً مِراراً ضاحِكٌ مِنْ تَزاحُمِ الاضْدادِ!
وَ دَفِيْنٍ عَلى بَقايا دَفِيْنٍ فِي طَوِيْلِ الْآجالِ وَ الْآمادِ!
«چه بسيار قبرى كه بارها قبر شده- قبرى كه از تزاحم اضداد مىخندد!