تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٤

١٣ وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌
١٤ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌
١٥ عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى‌
١٦ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى‌
١٧ ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى‌
١٨ لَقَدْ رَأى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌
ترجمه:
١٣- و بار ديگر نيز او را مشاهده كرد.
١٤- نزد «سدرة المنتهى».
١٥- كه «جنّت المأوى‌» در آنجاست.
١٦- در آن هنگام كه چيزى [: نور خيره‌كننده‌اى‌] سدرة المنتهى را پوشانده بود.
١٧- چشم او هرگز منحرف نشد و طغيان نكرد.
١٨- او پاره‌اى از آيات و نشانه‌هاى بزرگ پروردگارش را ديد.
تفسير:
دومين ديدار!
اين آيات، همچنان ادامه بحث‌هاى آيات گذشته درباره مسأله وحى، و ارتباط پيامبر صلى الله عليه و آله با خداوند و شهود باطنى او است.
مى‌فرمايد: «بار ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله او را مشاهده كرد» «وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌».