اعتقاد داشتند مبدأ موجوداتى در روى زمين است، تأكيد قرآن روى اين مسأله كه خدا پروردگار «شعرى‌» است براى بيدار ساختن اين گروه، و همانند آنهاست، كه مخلوق را با خالق اشتباه كرده، و مربوب را به جاى «ربّ» قرار داده‌اند.
اين ستاره عجيب الخلقه، كه به خاطر درخشندگى فوق‌العاده‌اش پادشاه ستارگان ناميده مى‌شد، داراى شگفتى‌هائى است كه ذيلًا به بعضى از آنها اشاره مى‌شود، با توجه به اين كه در آن روز، اين حقايق درباره ستاره «شعرى‌» ناشناخته بوده، تكيه قرآن روى اين موضوع پر معنى است.
الف: طبق تحقيقاتى كه در رصدخانه‌هاى معروف دنيا به عمل آمده، حرارت عظيمى كه در سطح «شعرى‌» حكمفرماست تا ١٢٠ هزار درجه سانتيگراد! برآورد شده.
در حالى كه حرارت سطح كره خورشيد ما را فقط ٦٠٠٠ درجه مى‌دانند، و اين تفاوت عظيم گرماى ستاره «شعرى‌» را نسبت به خورشيد نشان مى‌دهد.
ب: جرم مخصوص اين ستاره در حدود ٥٠ هزار مرتبه از آب سنگين‌تر است، يعنى وزن يك ليتر آب در آنجا معادل ٥٠ تن در كره زمين خواهد بود!، حال آنكه در ميان سيارات منظومه شمسى ما، «عطارد» كه از همه متكاثف‌تر است، جرم مخصوصش ٦ برابر آب بيشتر نيست.
با اين توصيف، بايد ديد: اين ستاره شگفت‌انگيز از چه عنصرى تشكيل يافته كه اين همه فشرده است؟
ج: ستاره «شعرى‌» كه در قرن ما، در فصل زمستان ظاهر مى‌شود، لكن در عصر منجمين قديم «مصر» ظهور اين كوكب با آغاز تابستان مقارن بوده، كره بسيار عظيمى است كه حجم آن ٢٠ برابر كره آفتاب است، و فاصله آن از ما، نسبت به فاصله خورشيد از زمين فوق‌العاده زياد است، به طورى كه اين فاصله