نمى‌رسد؛ زيرا مسلم است هدف در اينجا، رعايت ادب و احترام نسبت به ساحت قدس پيامبر صلى الله عليه و آله است، بنابراين هر گاه بلند كردن صدا در كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله، نوعى هتك و بى‌احترامى باشد، بدون شك جائز نيست، مگر اين كه به صورت اذان نماز، يا تلاوت قرآن، يا ايراد خطابه و امثال آن بوده باشد، كه در اين گونه موارد، نه در حيات پيامبر صلى الله عليه و آله ممنوع است و نه در ممات او.
در حديثى در «اصول كافى» از امام باقر عليه السلام درباره ماجراى وفات امام حسن مجتبى عليه السلام، و ممانعتى كه از سوى «عايشه» در زمينه دفن آن حضرت در جوار پيامبر صلى الله عليه و آله به عمل آمد، و سر و صداهائى كه بلند شد، مى‌خوانيم: امام حسين عليه السلام به آيه «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ ...» استدلال فرمود، و از رسول خدا صلى الله عليه و آله اين جمله را نقل كرد: إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَمْوَاتاً مَا حَرَّمَ مِنْهُمْ أَحْيَاءً: «خداوند آنچه را از مؤمنان در حال حيات تحريم كرده، در حال مماتشان نيز تحريم كرده است». «١»
اين حديث گواه ديگرى بر عموميت مفهوم آيه است.
***
٣- انضباط اسلامى در همه چيز و همه جا
مسأله مديريت و فرماندهى، بدون رعايت انضباط، هرگز به سامان نمى‌رسد، و اگر بخواهند كسانى كه تحت پوشش مديريت و رهبرى قرار دارند، به طور خودسرانه عمل كنند، شيرازه كارها به هم مى‌ريزد، هر قدر هم رهبر و فرمانده لايق و شايسته باشند.
بسيارى از شكست‌ها و ناكامى‌ها كه دامنگير جمعيت‌ها و گروه‌ها و لشكرها شده، از همين رهگذر بوده است، و مسلمانان نيز طعم تلخ تخلف از اين دستور