يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لايَنْظُرُ الَيْهِمْ وَ لايُزَكِّيْهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ الِيْمٌ: رَجُلٌ بايَعَ اماماً لايُبايِعُهُ الَّا لِلْدُّنْيا، انْ اعْطاهُ مِنْها ما يُرِيْدُ وَفى‌ لَهُ، وَ الَّا كَفَّ، وَ رَجُلٌ بايَعَ رَجُلًا بِسَلْعَتِهِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لَقَدْ اعْطى‌ بِها كَذا وَ كَذا فَصَدَّقَهُ وَ اخَذَها وَ لَمْ‌يَعْطِ فِيْها ما قالَ، وَ رَجُلٌ عَلى‌ فَضْلِ ماءٍ بِالْفَلاتِ يَمْنَعُهُ ابْنَ السَّبِيْلِ: «سه نفرند كه خداوند با آنها سخن نمى‌گويد، و آنها را پاكيزه نمى‌كند، و عذاب دردناك براى آنها است: كسى كه با امامى بيعت كند و هدفى جز دنيا نداشته باشد، كه اگر خواسته‌اش را به او بدهد به بيعتش وفا مى‌كند، و الا خوددارى مى‌كند، و مردى كه بعد از وقت عصر، جنسى را مى‌فروشد و سوگند ياد مى‌كند كه فلان مبلغ را براى خريد جنس داده‌ام، و مشترى تصديق مى‌كند و مى‌خرد، در حالى كه چنين نبوده است، و كسى كه آب اضافى در بيابان دارد و به ابن سبيل نمى‌دهد» «١» (تعبير به «عصر» يا به خاطر شرافت اين وقت است، و يا از اين جهت كه بسيارى از فروشندگان، جنس خود را به همان قيمتى كه خريده‌اند در اين موقع مى‌فروشند).
***
٧- شكستن بيعت از گناهان كبيره است، در حديثى از امام موسى بن جعفر عليه السلام مى‌خوانيم: ثَلاثٌ مُوبِقاتٌ: نَكْثُ الصَّفْقَةِ وَ تَرْكُ السُّنَّةِ وَ فِراقُ الْجَماعَةِ: «سه گناه است كه انسان را هلاك مى‌كند (و به عذاب شديد الهى مى‌افكند): شكستن بيعت، ترك سنت، و جدائى از جماعت». «٢»
ترك سنت ظاهراً اشاره به قوانينى است كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آورده، و جدائى از جماعت، به معنى اعراض و پشت كردن به آن است، نه صرفاً عدم شركت در جماعت.