بت‌پرستى و تكذيب و آزار نوح عليه السلام پافشارى و سرسختى فوق‌العاده‌اى داشتند، چنان كه شرح آن به خواست خدا در تفسير سوره «نوح» خواهد آمد.
***
قوم «لوط»، چهارمين قومى هستند كه به آنها اشاره كرده مى‌گويد: «خداوند شهرهاى زير و رو شده قوم لوط را بر زمين زد» «وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى‌».
در ظاهر، زلزله شديدى اين آبادى‌ها را به آسمان پرتاب كرد، واژگون ساخت و بر زمين كوبيد، و طبق روايات، «جبرئيل»، آنها را به قوت خداداد از زمين بر كند و وارونه كرد و بر زمين افكند.
***
سپس «آنها را با عذاب سنگينى پوشانيد» «فَغَشَّاها ما غَشَّى». «١»

آرى، بارانى از سنگ‌هاى آسمانى بر آنها فرو ريخت، و سراسر اين شهرهاى زير و رو شده را زير آوارى از سنگ مدفون ساخت.
درست است كه در تعبيرات اين آيه و آيه قبل، تصريحى به نام قوم «لوط» نشده، اما معمولًا مفسران هم در اينجا و هم در آيات ٧٠ «توبه» و ٩ «حاقه» كه تعبير به «مؤتفكات» شده است همين معنى را فهميده‌اند، هر چند بعضى احتمال داده‌اند: تمام شهرهاى بلا ديده و واژگون شده را در بر مى‌گيرد، ولى، آيات ديگر قرآن آنچه را كه مشهور مفسران در اينجا فهميده‌اند، تأييد مى‌كند.
در آيه ٨٢ سوره «هود» آمده است: فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ: «هنگامى كه فرمان ما فرا رسيد، آن شهر