تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٦
اگر چيزى از اموالت را به من دهى و به سوى شرك بازگردى، من عذاب تو را بر گردن مىگيرم! «وليد بن مغيره» اين كار را كرد، ولى مالى را كه بنا بود بپردازد، جز قسمت كمى از آن را نپرداخت! آيه فوق نازل شد و «وليد» را بر روى گرداندن از ايمان نكوهش كرد. «١»
***
تفسير:
هر كس مسئول اعمال خويش است
در آيات گذشته، سخن از اين بود كه خداوند بدكاران را در برابر اعمال بدشان كيفر مىدهد، و نيكوكاران را پاداش، چون ممكن است بعضى تصور كنند مىشود كسى را به گناه ديگرى كيفر داد، يا گناه ديگرى را بر گردن گرفت، آيات در مقام نفى اين توهم برآمده، و اين اصل مهم اسلامى را كه نتيجه اعمال هر كس فقط به خود او باز مىگردد تشريح مىكند:
نخست مىفرمايد: «آيا ديدى آن كسى را كه از اسلام (يا از انفاق) روى گردان شد»؟! «أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى».
***
«و كمى مال داد و از انفاق (يا از پرداخت مال بيشتر) امساك كرد» (به گمان اين كه ديگرى مىتواند بار گناهان او را بر دوش گيرد) «وَ أَعْطى قَلِيلًا وَ أَكْدى». «٢»
***