٣١ وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى
٣٢ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى‌
ترجمه:
٣١- و براى خداست آن چه در آسمان‌ها و آن چه در زمين است تا بدكاران را به كيفر كارهاى بدشان برساند و نيكوكاران را در برابر اعمال نيكشان پاداش دهد!
٣٢- همانها كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت دورى مى‌كنند، جز گناهان صغيره؛ آمرزش پروردگار تو گسترده است؛ او نسبت به شما از همه آگاه‌تر است از آن هنگام كه شما را از زمين آفريد و در آن موقع كه به صورت جنين‌هائى در شكم مادرانتان بوديد؛ پس خودستائى نكنيد، او پرهيزگاران را بهتر مى‌شناسد.
تفسير:
خودستائى نكنيد، او شما را بهتر مى‌شناسد!
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از علم خداوند نسبت به گمراهان و هدايت يافتگان بود، در آيات مورد بحث، در ادامه همين سخن مى‌افزايد: «براى خداست آن چه در آسمان‌ها و آن چه در زمين است» «وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ».