«دوالى» مى‌گويند. «١»
«قاب» به معنى اندازه است، و «قوس» به معنى كمان، بنابراين «قابَ قَوْسَيْن» يعنى «به مقدار طول دو كمان» (كمان يكى از سلاح‌هاى قديم براى تيراندازى بوده است).
بعضى «قوس» را از ماده «قياس» و به معنى «مقياس» دانسته‌اند، و چون مقياس عرب، اندازه ذراع (فاصله نوك انگشتان تا آرنج) بوده، بنابراين «قاب قوسين» به معنى «دو ذراع» مى‌شود.
در بعضى از كتب لغت براى «قاب» معنى ديگرى ذكر شده، و آن فاصله ميان محلى از كمان كه به دست مى‌گرفتند تا نوك برگشته كمان (كمان‌ها به صورت قوسى شكل بود، كه دو انتهاى آن برگشته بود).
بنابراين «قاب قوسين» به معنى مجموعه انحناء كمان مى‌شود (دقت كنيد). «٢»
اكنون به ذكر دو نظريه تفسيرى باز مى‌گرديم:
نظريه مشهور مفسران اين است كه معلم پيامبر صلى الله عليه و آله همان «جبرئيل امين»، پيك وحى خدا بود، كه قدرت فوق‌العاده‌اى داشت.
او كه معمولًا به صورت «انسانى خوش چهره» بر پيامبر صلى الله عليه و آله ظاهر مى‌گشت، و پيام الهى را ابلاغ مى‌نمود، دو بار در تمام عمر آن حضرت صلى الله عليه و آله به قيافه و چهره اصليش بر او ظاهر گشت:
مرتبه اول، همان است كه در آيات فوق مى‌خوانيم، كه در افق بالا ظاهر