تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٣
تفسير:
نخستين ديدار دوست!
در تعقيب آيات گذشته كه سخن از نزول وحى بر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مىگفت، در اين آيات سخن از معلم وحى است.
ولى قبلًا بايد توجه داشت كه، اين آيات را در بدو نظر، هالهاى از ابهام فراگرفته، كه بايد آنها را با دقت تمام براى برطرف ساختن اين ابهامات مورد بررسى قرار داد، نخست به تفسير اجمالى اين آيات مىپردازيم، سپس به بررسى تفصيلى آنها.
مىفرمايد: «آن كس كه قدرت عظيمى دارد پيامبر اسلام را تعليم داده» «عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى».
***
باز براى تأكيد بيشتر مىافزايد: «همان كس كه توانائى فوقالعاده و سلطه بر همه چيز دارد» «ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوى».
***
اين تعليم را به او داد «در حالى كه در افق اعلى قرار داشت» «وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى».
***
«سپس نزديكتر، و نزديكتر شد» «ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى».
***
«تا آنكه فاصله ميان او و معلمش به اندازه دو كمان يا كمتر بود»! «فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى».
***