و در حديث معروف پيامبر صلى الله عليه و آله و اميرمؤمنان على عليه السلام نيز آمده است: أَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ: «اما پيروى از هواى نفس، انسان را از راه خدا باز مى‌دارد». «١»
بعضى از مفسران، معتقدند: جمله «ما ضَلَّ صاحِبُكُم» ناظر به نفى «جنون» از پيامبر صلى الله عليه و آله است، و جمله «وَ ما غَوى‌» ناظر به نفى «شاعر» بودن، و يا هر گونه ارتباط به شعر، چرا كه در آيه ٢٢٤ سوره «شعراء» مى‌خوانيم: وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ: «شعراء كسانى هستند كه گمراهان از آنها پيروى مى‌كنند» (شعراى خيال‌پرداز و بى‌هدف)، و جمله «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الهَوى‌» نفى نسبت «كهانت» است؛ چرا كه كاهنان، افرادى هواپرست و هوسبازند.
***
سپس با صراحت تمام مى‌گويد: «آنچه را او آورده است، تنها وحى است كه از سوى خداوند به او فرستاده شده» «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحى‌».
او از خودش چيزى نمى‌گويد، و قرآن ساخته و پرداخته فكر او نيست، همه از ناحيه خدا است، و دليل اين ادعا در خودش نهفته است، بررسى آيات قرآن به خوبى گواهى مى‌دهد كه هرگز يك انسان، هر قدر عالم و متفكر باشد، تا چه رسد به انسان درس نخوانده‌اى كه در محيطى مملو از جهل و خرافات پرورش يافته، قادر نيست سخنانى چنين پر محتوا بياورد، كه بعد از گذشتن قرن‌ها، الهام‌بخش مغزهاى متفكران است، و مى‌تواند پايه‌اى براى ساختن اجتماع صالح، سالم، مؤمن و پيشرو گردد.
ضمناً بايد توجه داشت، اين سخن تنها در مورد آيات قرآن نيست، بلكه به قرينه آيات گذشته، سنت پيامبر صلى الله عليه و آله را نيز شامل مى‌شود، كه آن هم بر طبق وحى