به احترام پدران صالح، آنها را مى‌بخشد و ترفيع مقام مى‌دهد، و به درجه آنان مى‌رساند، و اين موهبتى است بزرگ براى پدران و فرزندان. «١»
ولى جمعى از مفسران، «ذُرِّيَّه» را در اينجا به معنى اعم تفسير كرده‌اند، به طورى كه اطفال خردسال را نيز شامل مى‌شود، اما اين تفسير با ظاهر آيه سازگار نيست؛ زيرا تبعيت در ايمان، دليل بر رسيدن به مرحله بلوغ يا نزديك آن است.
مگر اين كه گفته شود: اطفال خردسال در قيامت به مرحله بلوغ مى‌رسند، و آزمايش مى‌شوند، هر گاه از اين آزمايش پيروز درآيند، ملحق به پدران مى‌شوند، چنان كه اين معنى در حديثى در كتاب «كافى» آمده است، كه از امام عليه السلام از اطفال مؤمنان سؤال كردند، در پاسخ فرمود: «روز قيامت كه مى‌شود خداوند آنها را جمع مى‌كند، آتشى برمى‌افروزد و به آنها دستور مى‌دهد خود را در آتش بيفكنند، آنها كه اين دستور را عملى كنند، آتش براى آنها سرد و سالم مى‌شود و سعادتمندند، و آنها كه سر باز زنند، از لطف خدا محروم مى‌شوند». «٢»
ولى، اين حديث، علاوه بر اين كه از نظر سند ضعيف است، اشكالات ديگرى در متن آن وجود دارد كه اينجا جاى شرح آن نيست.
البته، هيچ مانعى ندارد كه فرزندان خردسال نيز، به احترام پدران به بهشت روند، و در كنار آنها قرار گيرند، سخن در اين است كه آيا آيه فوق، ناظر به اين مطلب مى‌باشد يا نه؟ گفتيم: تعبير به پيروى از پدران در ايمان، نشان مى‌دهد كه منظور بزرگسالان است.
به هر حال، از آنجا كه ارتقاء اين فرزندان به درجه پدران، ممكن است اين