«اينها به خاطر اعمالى است كه انجام مى‌داديد» «بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ».
تعبير به «هَنِيْئاً» اشاره به اين است كه: خوردنى‌ها و نوشيدنى‌هاى بهشتى، هيچ گونه عوارض نامطلوبى را به دنبال ندارد، و همچون نعمت‌هاى اين جهان نيست كه گاه مختصر كم و زياد در آن، بيمارى و ناراحتى به دنبال مى‌آورد.
به علاوه، نه مشقتى براى تحصيل آن لازم است، و نه ترسى از پايان گرفتن و تمام شدن در ميان، و به همين دليل، اين نعمت‌ها كاملًا گوارا است. «١»
مسلم است نعمت‌هاى بهشتى ذاتاً گوارا است، اما اين كه فرشتگان به بهشتيان مى‌گويند: گوارا باد! خود لطف و گوارائى ديگرى است.
***
نعمت ديگر اين كه آنها «بر تخت‌هاى صف كشيده در كنار هم، تكيه مى‌كنند» «مُتَّكِئِينَ عَلى‌ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ».
و از لذت انس با دوستان و مؤمنان ديگر، بهره فراوان مى‌گيرند، كه اين لذتى است معنوى، مافوق بسيارى از لذت‌ها.
«سُرُر» جمع «سرير» (از ماده سرور)، در اصل به تخت‌هائى گفته مى‌شود كه براى مجالس انس و سرور، ترتيب مى‌دهند، و بر آن تكيه مى‌كنند.
«مَصْفُوفَة» از ماده «صف» به اين معنى است كه اين تخت‌ها در كنار يكديگر قرار گرفته، و مجلس انس عظيمى برپا مى‌كنند.
در آيات متعددى از قرآن، مى‌خوانيم كه: «بهشتيان بر روى تخت‌ها در مقابل يكديگر مى‌نشينند»: (عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ). «٢»

اين تعبير، منافاتى با آنچه در آيه مورد بحث آمده ندارد؛ چرا كه در مجالس انس و سرورى كه از تفاوت و تبعيض دور باشد، صندلى‌ها را در كنار هم و گرداگرد مجلس مى‌گذارند، كه هم صفِ به هم پيوسته‌اى را تشكيل مى‌دهد، و