٥٩ فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلايَسْتَعْجِلُونِ
٦٠ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
ترجمه:
٥٩- و براى كسانى كه ستم كردند، سهم بزرگى از عذاب است همانند سهم يارانشان (از اقوام ستمگر پيشين)؛ بنابراين عجله نكنند!
٦٠- پس واى بر كسانى كه كافر شدند از روزى كه به آنها وعده داده مى‌شود!
تفسير:
اينها نيز در عذاب الهى سهيمند
دو آيه فوق، كه آخرين آيات سوره «ذاريات» است در حقيقت يك نوع نتيجه‌گيرى از آيات مختلف اين سوره است، مخصوصاً آياتى كه پيرامون سرنوشت اقوام پيشين، همچون «قوم فرعون» و «قوم لوط» و «عاد» و «ثمود» سخن مى‌گويد، همچنين آيات گذشته كه از هدف آفرينش سخن مى‌گفت.
مى‌گويد: «اكنون كه معلوم شد اين قوم مشرك و گناهكار از هدف اصلى آفرينش منحرف گشته‌اند، بايد بدانند كه آنها نيز سهم بزرگى از عذاب الهى دارند، همچون سهمى كه ياران آنها در اقوام پيشين داشتند» «فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ».
«بنابراين عجله نكنند» و پى‌درپى نگويند اگر عذاب الهى حق است، چرا به سراغ ما نمى‌آيد؟ «فَلايَسْتَعْجِلُونِ». «١»