٥٦ وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
٥٧ ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ وَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِ
٥٨ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
ترجمه:
٥٦- من جن و انس را نيافريدم جز براى اين كه عبادتم كنند (و از اين راه تكامل يابند و به من نزديك شوند)!
٥٧- هرگز از آنها روزى نمى‌خواهم، و نمى‌خواهم مرا اطعام كنند!
٥٨- خداوند روزى دهنده و صاحب قوت و قدرت است!
تفسير:
هدف خلقت انسان، از ديدگاه قرآن
از مهم‌ترين سؤالاتى كه هر كس از خود مى‌كند، اين است كه: «ما براى چه آفريده شده‌ايم»؟ و «هدف آفرينش انسان‌ها و آمدن به اين جهان چيست»؟
آيات فوق، به اين سؤال مهم و همگانى با تعبيرات فشرده و پرمحتوائى پاسخ مى‌گويد، و بحثى را كه در آخرين آيه از آيات گذشته پيرامون تذكر و يادآورى به مؤمنان بيان شد، تكميل مى‌كند؛ چرا كه اين از مهم‌ترين اصولى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله بايد آن را تعقيب كند، ضمناً معنى فرار به سوى خدا را كه در چند آيه قبل آمده بود، روشن مى‌سازد.
مى‌فرمايد: «من جن و انس را نيافريدم، جز براى اين كه عبادتم كنند» «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ».