تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥
ولى، با توجه به مسأله آفرينش آسمانها در جمله قبل، و با توجه به كشفيات اخير دانشمندان در مسأله «گسترش جهان»، كه از طريق مشاهدات حسى نيز تأييد شده است، معنى لطيفترى براى آيه مىتوان يافت، و آن اين كه: خداوند آسمانها را آفريده و دائماً گسترش مىدهد.
علم امروز مىگويد: نه تنها كره زمين بر اثر جذب مواد آسمانى تدريجاً فربه و سنگينتر مىشود، بلكه آسمانها نيز در گسترشند، يعنى ستارگانى كه در يك كهكشان قرار دارند، به سرعت از مركز كهكشان دور مىشوند، حتى سرعت اين گسترش را در بسيارى از مواقع اندازهگيرى كردهاند.
در كتاب «مرزهاى نجوم» نوشته «فرد هويل» مىخوانيم: «تندترين سرعت عقبنشينى كرات، كه تاكنون اندازهگيرى شده، نزديك به ٦٦ هزار كيلومتر در ثانيه است!، كهكشانهاى دورتر در نظر ما به اندازهاى كمنورند، كه اندازهگيرى سرعت آنها به سبب عدم نور كافى دشوار است، تصويرهائى كه از آسمان برداشته شده، آشكارا اين كشف مهم را نشان مىدهد كه، فاصله اين كهكشانها بسيار سريعتر از كهكشانهاى نزديك افزايش مىيابد».
نامبرده سپس به بررسى اين سرعت در كهكشانهاى «ابر سنبله» و «اكليل» و «شجاع» و غير آن پرداخته و بعد از محاسبه، سرعتهاى عجيب و سرسامآورى را ارائه مىدهد. «١»
چند جمله هم در اين زمينه از آقاى «جان الدر» بشنويد، او مىگويد:
«جديدترين و دقيقترين اندازهگيرىها در طول امواجى كه از ستارگان پخش مىشود، پرده از روى يك حقيقت عجيب و حيرتآور برداشته، يعنى نشان داده است مجموعه ستارگانى كه جهان از آنها تشكيل مىيابد، پيوسته با سرعتى زياد