تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣
٤٧ وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ
٤٨ وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ
٤٩ وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
٥٠ فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
٥١ وَ لاتَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
ترجمه:
٤٧- و ما آسمان را با قدرت بنا كرديم، و همواره آن را وسعت مىبخشيم!
٤٨- و زمين را گسترديم، و چه خوب گسترانندهاى هستيم!
٤٩- و از هر چيز يك جفت آفريديم شايد متذكر شويد!
٥٠- پس به سوى خدا بگريزيد، كه من از سوى او براى شما بيم دهندهاى آشكارم!
٥١- و با خدا معبود ديگرى قرار ندهيد، كه من براى شما از سوى او بيم دهندهاى آشكارم!
تفسير:
پيوسته آسمانها را گسترش مىدهيم!
بار ديگر اين آيات، به مسأله آيات عظمت خداوند در عالم آفرينش مىپردازد، و در حقيقت بحثهائى را كه در آيات ٢٠ و ٢١ همين سوره درباره آيات او در زمين و وجود انسان گذشت، تكميل مىكند، و در ضمن، دليلى بر قدرت خداوند بر مسأله معاد و زندگى پس از مرگ است، نخست مىفرمايد: «ما