مى‌گويند؛ چرا كه انسان‌ها را به هم مى‌پيچد، و «صرورة» به زن يا مردى مى‌گويند كه هنوز حج به جا نياورده، و يا تصميم بر ازدواج ندارد؛ چرا كه يك نوع بستگى و امتناع در آنها است، و در آيه مورد بحث به همان معنى فرياد شديد است.
«صَكَّت» از ماده «صك» (بر وزن شك)، به معنى زدن شديد، يا به صورت زدن است، و منظور در اينجا اين است كه همسر ابراهيم عليه السلام هنگامى كه نويد تولد فرزندى را شنيد، همان گونه كه عادت زنان است، دست‌ها را از شدت تعجب و حيا به صورت زد.
طبق گفته بعضى از مفسران، و همچنين «سفر تكوين تورات»، همسر ابراهيم عليه السلام در آن وقت نود سال يا بيشتر داشت، و خود ابراهيم عليه السلام حدود يكصد سال يا بيشتر!
***
ولى، قرآن در آيه بعد، پاسخ فرشتگان را اين گونه نقل مى‌كند: «گفتند:
پروردگارت چنين گفته است و او حكيم و دانا است» «قالُوا كَذلِكَ قالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ».
گرچه تو پيرزن فرتوتى هستى، و شوهرت نيز چنين است، اما هنگامى كه فرمان پروردگار تو صادر شود، و اراده‌اش به چيزى تعلق گيرد، بدون ترديد تحقق مى‌يابد.
حتى آفرينش جهان عظيمى همانند اين جهان با امر «كُنْ» (موجود باش) براى او سهل و آسان است.
تعبير به «حكيم» و «عليم»، اشاره به اين است كه نياز ندارد تو از سن پيرى و نازائى خودت، يا كهنسال بودن همسرت، خبر دهى، خدا همه اينها را مى‌داند، و