مأموران حق بودند، و در آيه ٢٦ سوره «انبياء» نيز درباره فرشتگان مى‌خوانيم: بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ: «آنها بندگانى هستند محترم»، و يا به خاطر احتراماتى است كه ابراهيم عليه السلام براى آنها قائل شد، و يا به هر دو جهت.
***
پس از آن به شرح حال آنها پرداخته، مى‌گويد: «آن زمان كه بر ابراهيم وارد شدند و گفتند: سلام بر تو! او گفت: سلام بر شما، كه جمعيتى ناشناخته‌ايد»! «إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ». «١»

بعضى گفته‌اند: ابراهيم عليه السلام مسأله ناشناخته بودن آنها را در درون دل گفت، نه به صورت آشكار (چرا كه اين سخن با مسأله احترام مهمان سازگار نيست).
ولى، اين معمول است كه گاهى ميزبان در عين احترام به ميهمان مى‌گويد:
ولى من نمى‌دانم شما را كجا ديده‌ام؟ و به نظرم زياد آشنا نيستيد، بنابراين مى‌توان ظاهر آيه را حفظ كرد كه ابراهيم عليه السلام اين سخن را آشكارا گفته است، هر چند احتمال اول نيز بعيد به نظر نمى‌رسد، به خصوص اين كه پاسخى از ناحيه ميهمانان در معرفى خود در اينجا ديده نمى‌شود، و اگر ابراهيم عليه السلام چنين سخنى را آشكارا گفته بود، لابد آنها پاسخى به آن مى‌دادند.
***
به هر حال ابراهيم عليه السلام ميهمان‌نواز و پر سخاوت، براى پذيرائى ميهمانان خود فوراً دست به كار شد، «پنهانى به سوى خانواده خود رفت و گوساله فربه و بريان شده‌اى براى آنها آورد» «فَراغَ إِلى‌ أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ».