تعبير به، «أَ فَلاتُبْصِرُون» (آيا نمى‌بينيد) تعبير لطيفى است، يعنى اين آيات الهى در گرداگرد شما، در درون جان شما، در سراسر پيكر شما، گسترده است، اگر اندكى چشم باز كنيد، مى‌بينيد، و روح شما از درك عظمتش سيراب مى‌گردد.
***
در سومين آيه مورد بحث، به سومين بخش از نشانه‌هاى عظمت پروردگار و قدرت او بر معاد اشاره كرده، مى‌فرمايد: «روزى شما در آسمان است، و آنچه به شما وعده داده مى‌شود» «وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ».
گرچه طبق بعضى از روايات اسلامى «رزق» در اين آيه، به دانه‌هاى حيات‌بخش باران تفسير شده، كه منبع هر خير و بركت در زمين است، و آيه ٥ سوره «جاثيه» نيز موافق آن است: وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها: «آنچه خدا از آسمان از رزق نازل كرده، و به وسيله آن زمين‌هاى مرده را احياء فرموده است»، ولى اين معنى مى‌تواند يكى از مصداق‌هاى روشن آيه باشد، در حالى كه گستردگى مفهوم رزق، هم باران را شامل مى‌شود، هم نور آفتاب را كه از آسمان به سوى ما مى‌آيد و نقش آن در حيات و زندگى فوق‌العاده حساس است، و همچنين هوا را كه مايه حيات همه موجودات زنده است.
اينها همه، در صورتى است كه «سماء» را به معنى همين آسمان ظاهرى تفسير كنيم، ولى، بعضى از مفسران «سماء» را به معنى عالم غيب و ماوراء طبيعت و لوح محفوظ گرفته‌اند، كه تقدير ارزاق انسان‌ها از آنجا مى‌شود.
البته، جمع ميان هر دو معنى، ممكن است، هر چند تفسير اول، روشن‌تر به نظر مى‌رسد.
و اما جمله «ما تُوعَدُون» (آنچه به شما وعده داده مى‌شود) مى‌تواند تأكيدى