نظير اين معنى در سوره «معارج» آيات ٢٤ و ٢٥ آمده است مى‌فرمايد: «وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ* لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ».
و با توجه به اين كه، حكم وجوب زكات در مدينه نازل شده، و آيات اين سوره همگى مكّى است، نظر اخير تأييد مى‌شود.
در رواياتى كه از منابع اهل بيت عليهم السلام رسيده نيز تأكيد شده كه منظور از «حق معلوم» چيزى غير از زكات واجب است.
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: وَ لَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ فِي أَمْوَالِ الْأَغْنِيَاءِ حُقُوقاً غَيْرَ الزَّكَاةِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ فَالْحَقُّ الْمَعْلُومُ غَيْرُ الزَّكَاةِ وَ هُوَ شَيْ‌ءٌ يَفْرِضُهُ الرَّجُلُ عَلَى نَفْسِهِ فِي مَالِهِ ... إِنْ شَاءَ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ إِنْ شَاءَ فِي كُلِّ جُمْعَةٍ وَ إِنْ شَاءَ فِي كُلِّ شَهْرٍ ...: «ولى خداوند متعال در اموال ثروتمندان حقوقى غير از زكات قرار داده، از جمله اين كه فرموده است: در اموال آنها حق معلومى براى سائل و محروم است، بنابراين «حق معلوم» غير از زكات است، و آن چيزى است كه انسان شخصاً بر خود لازم مى‌كند كه از مالش بپردازد ... براى هر روز، و يا اگر بخواهد در هر جمعه و يا در هر ماه ...». «١»
در اين زمينه احاديث متعدد ديگرى با تعبيرات مختلف از امام على بن الحسين عليه السلام و امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام نقل شده است. «٢»
و به اين ترتيب تفسير آيه روشن است.