٣٧- در اين تذكرى است براى آن كس كه عقل دارد، يا گوش دل فرا دهد در حالى كه حاضر باشد!
تفسير:
اى مجرمان! راه فرارى نيست
با توجه به اين كه بحث‌هاى اين سوره غالباً بر محور مسأله معاد، و امورى كه در ارتباط با آن است دور مى‌زند، و با توجه به اين كه در آيات گذشته از چگونگى افكندن كفار لجوج در جهنم، و شدت عذاب آنها، و صفاتى كه آنها را به دوزخ مى‌كشد، سخن به ميان آمد، آيات مورد بحث، صحنه ديگرى را ترسيم مى‌كند، صحنه داخل شدن پرهيزگاران به بهشت با احترام كامل، و اشاره به انواع نعمت‌هاى بهشتى و صفاتى كه انسان را در صف بهشتيان قرار مى‌دهد، تا در مقايسه با يكديگر، حقايق روشن‌تر گردد.
نخست مى‌فرمايد: «در آن روز، بهشت به پرهيزگاران نزديك مى‌شود، و فاصله‌اى از آنها ندارد»! «وَ أُزْلِفَتِ الجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيرَ بَعِيدٍ».
«أُزْلِفَت» از ماده «زلفى» (بر وزن كبرى)، به معنى قرب و نزديكى است.
جالب اين كه: نمى‌گويد: پرهيزگاران را به بهشت نزديك مى‌كنند، بلكه مى‌گويد: بهشت را به آنها نزديك مى‌كنند! اين مطلبى است كه در شرائط اين دنيا قابل تصور نيست، اما از آنجا كه اصول حاكم بر سراى آخرت، اصولى است كه با شرائط اين جهان بسيار متفاوت است، به هيچ‌وجه جاى تعجب نيست كه خداوند براى نهايت اكرام و احترام مؤمنان پرهيزگار، به جاى آن كه آنها را به سوى بهشت برد، بهشت را به سوى آنها مى‌آورد!
در سوره «شعراء» آيات ٩٠ و ٩١ نيز مى‌خوانيم: وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ*